Digital humans: oude AI-wijn in nieuwe zakken

Hoe spectaculair een digitale avatar er ook uitziet, het is en blijft een lege huls. Een data-echo die niet al onze kenmerken kan uitdrukken. Omdat we menselijke eigenschappen op robots projecteren, vergeten we dat robots onze woorden en emoties niet begrijpen, maar slechts simuleren dat ze onze woorden en emoties begrijpen. Het idee dat je de mens kunt vangen in data is net zo wereldvreemd als het idee dat de mens een brein is dat je simpelweg kunt overzetten op een digitale drager. ”Next level AI” of niet: bewustzijn, persoonlijkheid en een betekenisvolle omgeving verhuizen niet automatisch mee. Vorig jaar dook ik voor SETUP en Vrij Nederland in de wereld van de digitale avatars waarin mensen zichzelf proberen te vereeuwigen. Nu MetaHuman creator viraal gaat en we het leven willen uitbesteden aan een digitale kopie, wordt duidelijk hoe we nog altijd zijn blijven hangen in een middeleeuws mind-body dualisme. Wederom actueel en ook te beluisteren als podcast.